De Dwergmeeuwtjes - waar ik eigenlijk voor kwam - waren kennelijk elders aan het foerageren. Nu kon ik mij concentreren op de vele jonge Drieteen-meeuwen. Door hun fraaie vleugeltekening toevallig wél een van mijn favorieten. Dat trof.

Als er vreemde zeevogels in de haven verzeild geraken is er meestal iets mee aan de hand. Eerst de Roodkeelduiker. Nu weer een volwassen Eidermannetje. Josephine mailde mij zojuist dat hij zichtbaar gewond is aan zijn borst. Dat verklaart misschien waarom hij zo vreemd watertrappelt. Dat is dus waarschijnlijk om te voorkomen dat het zoute water de wond in loopt. Dat bijt. Sneu dus, ondanks de mooie prentjes. Hopen dat de Dierenambulance hem te pakken krijgt, maar dat zal net zo moeilijk/onmogelijk worden als bij eerder genoemde Roodkeelduiker, maar het proberen waard.

 

P.S.

1. De Dierenambulance is zondag ter plaatse geweest, maar toen bleek het beest al gevlogen te zijn.

2. Volgens Hans is dit een ondersoort, te weten de Somateria mollissima borealis. Waarvan acte.

 

Later trof ik op het Zuidelijk Havenhoofd tussen alle foeragerende meeuwen een paar Dwergmeeuwtjes. Mijn scherpstelmechanisme had er duidelijk moeite mee, maar bij een paar wist hij wat hem te doen stond. Zoals bij deze.

Ik had mijn ochtenddienst er net op zitten en was op weg naar mijn boterhammetjes toen ik hem vanuit mijn ooghoek zag. De Kleine Burgemeester. Dus toch. Daar ging mijn lunch; bedankt!

Het toeval wil dat ik ruim daarvoor, toen ik het havenhoofd opkwam, Gerjon tegen het lijf liep die naar huis ging. Nog wat gezien? Niks bijzonders op veel Drieteenmeeuwen na. Okay, dan fotografeer ik die Burgemeester wel even voor je! Dat hoor ik dan wel. Dan kom ik direct terug. En zo geschiedde. Hij moest dus mooi terugkomen. Leuk toch?

Daarvoor had ik al een onvolwassen Jan-van-Gent en de onvermijdelijke Gewone Zeehond.

 

Lekker bezig!

Op zoek naar de Roodkeelduiker kwam ik deze Kuifaalscholver tegen in de 2de Binnenhaven. Dan die maar. En de Roodkeelduiker? Die is pleite!

 

Ik heb net een mailtje naar De Wulp gestuurd met de vraag of hij daar zit. Ik ben benieuwd.

 

P.S.

De Wulp heeft hem ook niet. Ra, ra.

Het heeft er alle schijn van dat de Bruinvis, die ik 23 december op het strand zag liggen, overleden is aan de gevolgen van een aanval van een Grijze Zeehond. Ik sprak dat vermoeden al eerder uit, maar nu word ik daarin ook ondersteund door Mardik Leopold, zeezoogdieren-bioloog bij IMARES. Die mailde mij op mijn suggestie het volgende:

 

"Lijkt me idd een geval van zeehond-predatie. We hebben naar het dieet van deze dieren gekeken: bruinvissen met dit soort verwondingen aan de keel hadden als galgenmaal vooral haring en sprot. Met andere woorden: ze waren hun buik aan het vol eten ergens boven in de waterkolom en werden toen bij de keel gegrepen (van onderen).

We zien ook verwondingen aan de zijkant, altijd in een zigzag patroon (meerdere repen vel/spek losgescheurd onder verschillende hoeken). Dit zijn buikschuivers: zij hebben hun maag vol grondels (bodemvisjes) en werden vanaf de zijkant aangevallen.

Vergelijkbare bruinvissen zonder beschadigingen hadden een mix van grondels, haring/sprot, wijting, zandspiering.

De meeste aangevallen (volgens mij dan) bruinvissen waren moddervet en in prima conditie. Die zeehonden gaan dus voor de vette hap. Typisch ontbreekt er ook een stuk vel met onderliggend spek aan de verminkte bruinvissen.

 

Volgens Bartjes zou deze bruinvis dus de maag vol sprot/haring moeten hebben. Daar komen we tzt nog wel achter, want hij is opgehaald door Kees Kooimans. De bruinvis gaat dan via zijn vriezer naar Utrecht voor sectie en uiteindelijk krijg ik de maag op Texel. Ik zal deze in de gaten houden."