Ik zat het vanmiddag in mijn bootje op de Braassem af te niften. Deze - volgens mij - jonge Buizerds hadden het duidelijk ook niet meer. Ze vergaten zelfs om naar het vogeltje te kijken. Beter maar, want zo - 'en profil' - komt hun boodschap nog beter over: warm hè! Je hoort ze bijna hijgen. 

P.S.

Emmy vroeg zich af wat dat 'niften' inhoudt wat ik in mijn bootje zat te doen en zocht het op. Zij kwam er niet goed uit. Het werkwoord is ook niet 'niften', maar 'afniften' en komt volgens mij uit het militair vakjargon. Het betekent zoveel als 'afzien door extreme temperaturen'.

Toen ik vandaag voor de tweede keer voor joker op zoek was geweest naar de Steltkluut bij Berkel en Rodenrijs begon ik een beetje aan mijzelf te twijfelen. Dit keer had ik het kaartje op waarneming aardig in mijn hoofd zitten, maar wat ik ook zag; géén Steltkluut.

Dan maar door naar het Bieslandse Bos voor de Wielewaal of de Boomvalk. Ook daar noppes. Zo noppes zelfs dat ik zowaar met mijn telelens mijn eerste vlinder ben gaan kieken. Uit pure wanhoop; je moet toch wát. Blijkt toch mooi een Gehakkelde Aurelia te zijn. Nooit van gehoord!

En toen ik thuiskwam, zat er in mij mailbox een prachtig kaartje van Piet waar hij hem (de Steltkluut dus) gisteren gevonden had. Híj wél! Bofkont.

Op mijn ronde kwam ik o.a. langs de Huiskraaien in Morgenstond. Het zijn dus toch blijvertjes geworden. Waarschijnlijk tramspotters. Het innig verliefde koppel haalde waarneming.nl.

Ik trof daar ook Wim Kolber die wist mij te melden dat de Huiskraaien op 3 juli door de rechter 'vogelvrij' zijn verklaard. Zie deze linkBenieuwd dus hoe het ook met dit stel afloopt.

Daarvoor was ik nog even op het Norfolkterrein. Gisteren had ik al gezien dat een Torenvalkje constant werd achterna gezeten door de Visdiefjes. Vandaag zag ik wat de remedie daartegen was. Gewoon weer terugkruipen in de nestkast. Daar zat hij veilig. Ik zag er trouwens beide keren maar één, maar genoeg om de kast toch nog maar even te laten hangen.

De rest van mijn staties leverden verder niets noemenswaardigs op. Misschien (eindelijk) te warm.

Ik was er tijden niet geweest, in het hutje in het Prielenbos. Ik hoopte een beetje op een IJsvogel, een Koekoeksjong of een juveniele Sperwer. Edoch, het werden twee Dodaarsjes, wat Meerkoeten en Waterhoentjes, een enkele Kleine Karekiet en - als speciale show - een achtervolging van een Witgatje door een Sperwerman (volgens - een andere - Arno tenminste). Hij ontkwam!

Omdat de foto van deze jonge Dodaars niet beter werd dan ik al had, komt hij niet verder dan waarneming.nl. Ook een eervolle plek, toch?

En oh ja, er zat ook nog een kikker op een stokje. Dan ook die maar op waarneming.nl om ruzie te voorkomen.

Mijn fotoloze week was nauwelijks om of ik moest weer aan de bak. Jan had een tip over Ransuilen in Rijswijk. Overdag was ik al op verkenning geweest, doch nog niets kunnen ontdekken. Ook 's avonds leek het op een mislukking uit te draaien, totdat wij - Jan was inmiddels ook ten tonele verschenen - iets hoorden contactpiepen vlak naast de auto. Hij ontdekte hem (of haar). Een van de ouders ontwakend in het laagstaande zonnetje. Van de uilskuikens geen spoor, totdat de oudervogel naar de overkant van de weg vloog. Vanaf die stek hoorde ik ze wél. Op het geluid afgaand: drie. Wij vonden er twee, knus op een bankje. Die andere piepte ook, maar wilde niet op de foto. De rest staat onder de menukeuze Recente foto's.

Een mooie start dus van het programma 'na de pauze'.

Een mijlpaal! Soort 250! De Snor. Volgens Fred viel hij - door zijn zeer herkenbare rateltje - in de categorie 'gemakkelijk', maar toch. Hij zat inderdaad op de locatie die hij mij had uitgeduid. Vlak over het bruggetje direct links in het riet. Ik was mijn auto nog niet uit, of ik hoorde hem al. Prima service daar.

Ik heb er ook een YouTube-filmpje van gemaakt waarop - tussen het giga windgeruis door - de zang te horen is.

Bij leven en welzijn ga ik misschien nog eens terug met windstil weer.

En Fred: wederom bedankt voor de tip.