Michel meldde om 15:17 uur vanaf het Zuidelijk Havenhoofd via Dutch Bird Alerts: 1 ex. Grote Burgemeester tweede kalenderjaar overvliegend NO. John sms'te hem om 16:12 uur door, rondvliegend in de binnenhaven nabij boot met vis. En ik zag hem in tweede instantie om 17:10 uur daar ook, dankzij de voederactie van Rob. Hoe bedoel je: samenwerking?

Het was eigenlijk al te donker voor de echt mooie foto, maar ja, je kunt niet alles hebben. Hebben!

De Grote Burgemeester, een Kuifaalscholver en een Alk. Dat is de score van een ochtendje kou lijden.

De eerste stond - toen ik aankwam - keurig op mij te wachten op het strandje voor het Semafoor. (Zijn foto staat trouwens onder Recente foto's.) Hij bleef ook netjes zitten terwijl ik tussendoor nog even dit bewijsplaatje ging maken van een - iets te ver weg zwemmende -foeragerende juveniele Kuifaalscholver. Die twee had ik dus voordat het echt vies weer werd en ik besloot de handdoek in de ring te gooien.

De Kleine Burgemeester was niet meer te ontdekken trouwens.

 

Op mijn terugrit wilde ik ook nog even checken of het beest dat Don en ik eergisteren in De Pijp hadden zien duiken nou echt een - zoals ik toen vermoedde, maar niet kon bewijzen - Alk was. En ja hoor, toen ik langs de bewuste plek reed zwom hij met forse slagen en de kop langdurig in het water voorbij richting Zwaaikom. Door de regen en mijn iets beslagen lens kon ik nog net wat bewijsplaatjes maken. Niet mooi zoals je ziet, maar ik had hem in elk geval; soort 205. Had ik bij de eerste ontmoeting dus toch gelijk!

Op het hoekje van De Pijp met de 2de Binnenhaven trof ik Rinse. Die had hem ook gezien en sterker nog: hij had hem prachtig gefilmd. Hij sprak van een 'zeldzame ontmoeting zo ver ín de haven'. De laatste (en enige?) keer was - behalve gisteren en eergisteren uiteraard - in 1999. (Bron: waarneming.nl.)

Mooi meegenomen toch! Wil ik best nog een keer voor nat worden.

Zowel de Zeekoet als de Sneeuwgors zijn dezer dagen al aan bod gekomen op mijn site. De Zeekoet mag in de herhaling omdat hij in zulke rare kleurtjes zwom dat het net niet echt leek. Te danken aan de weerschijn van de omliggende schepen.

 

De Sneeuwgors is nog even het vermelden waard, omdat ik dit keer een vrouwtje trof en tóch op het dijkvak waar ze net hebben gemaaid. Ik dacht dat dat einde oefening zou betekenen voor mijn Sneeuwgors-waarnemingen, maar niets is minder waar dus. Vandaar: tweemaal hetzelfde maar dan anders.

De Klapekster stond vandaag op het menu. Arno had mij getipt over een mogelijke locatie en die klopte. Op de heenweg zag ik nog niets, maar op de terugweg vanaf de Ganzenhoek zat hij op de aangewezen plek - tegen het licht in - in de top van een struik. Met de verrekijker kon ik vaststellen dat hij het écht was. Jippy, missie half geslaagd! Met de camera op een vol punt op overbelichten vlug wat ver-weg-bewijsplaatjes geschoten, toen hij plots op mij af vloog en aan de goede kant van het licht redelijk dichtbij ging zitten. En wat dacht je wat? Baden-Powel had het nog zo gezegd: 'Be Prepared'! Maar ik? Eerst geklikt en toen bedacht dat hij nog op overbelichten stond. Te laat! Gevlogen. Nog een paar keer redelijk in het licht geland, maar telkens te ver weg voor het mooi. Maar ik heb hem, soort 201. Hier het bewijs, met dank aan Arno. En ik weet nu waar ik het zoeken moet.

Zie ook mijn registratie op waarneming.nl.

De Noordse Stormvogel zat vanmiddag nog in het hoekje achter de steiger van de sleepboot Oceaan II. Ik zag dat daar iemand een emmer visafval het water in kieperde en kennelijk hapte hij daar heerlijk van mee. Ik heb hem op waarneming.nl gezet, te zamen met een jonge Zwarte Roodstaart die ik ontdekte bij de nieuwe helling in de zwaaikom.

Als het beest niet zo vliegensvlug was geweest, was mijn eerste foto van hem nóg mooier geworden dan deze.

Het zat zo....je gelooft het niet. Ik wilde vandaag met mijn 500 mm. een poging wagen mijn Koekoek-foto's van gisteren te verbeteren. Toen ik aankwam hoorde ik hem nog niet. Daarom besloot ik eerst even op verkenning te gaan om te voorkomen dat ik mij voor joker een breuk aan dat ding zou tillen. Nou, dat hoefde wat hem betreft mooi niet. Ik had nog geen twintig stappen - zonder camera - richting populierenbosje gezet, of daar haalde hij mij in. Alsof hij mij had zitten opwachten. Terwijl hij zich in een van de hoogste bomen ging warm zingen, speerde ik terug naar mijn auto, maakte mijn camera klaar en spoedde mij vervolgens naar het plekje op het pad waar ik hem hoopte te portretteren. Voordat ik mijn statief daar had uitgeklapt kwam hij al op de tak zitten waarop ik hoopte. Alsof hij mijn gedachten had gelezen. Hij keek mij ongeduldig aan. En juist dié foto kon ik nog niet maken. Die van drie tellen later wél. Maar toen was hij al een boompje verder gevlogen. Stuk ongeduld. Hoewel.. deze foto - de eerste van de ochtend dus - bleek achteraf toch de beste geworden te zijn. Jippie e.d.

 

De rest van mijn 'vangst van de dag' bestond uit één Bosruiter*, twee Oeverlopers en één Tureluur. Alleen de eerste twee kwamen in het Vogelalbum.

* Zie mijn determinatieverzoek en de reacties daarop.