Sneeuwgors (ad winter ♂)

We gingen aanvankelijk voor de Witkopstaartmees in Park Sorghvliet. Helaas, verjaagd door de regen. Toen naar de zwaaikom voor de Kuifaalscholver. Helaas, daar afwezig. Toen naar de semafoor, want daar zat hij de laatste dagen ook wel. Helaas, ook daar niet. Maar wat we wél zagen toen we over de borstwering keken was een drietal Sneeuwgorzen. Twee mannetjes en een vrouwtje. Ook goed natuurlijk, zeker omdat we de eerste waren die ze zagen. Terwijl we daar stonden te kieken werkten we als een soort magneet. Eerst kwam Adri, toen nog wat mannen en even later ook Rinse met de melding van een IJseend ten noorden van het zuidelijk havenhoofd. Wij naar de kop van het noordelijk hoofd, maar van daaruit geen goed zicht. Omgereden en hem daar nog net zien wegvliegen...gr.... Terug bij de semafoor was het groepje Sneeuwgorzen uitgebreid tot vier. Ook nog even gekiekt.

Geen 'ijs' dus, maar wel 4x 'sneeuw' (en hagel). Hiernaast een van de mannetjes en de overige drie foto's in het foto-album.

Het leverde mij mijn eerste adulte Pontische Meeuw op, de zandopspuiting pal voor de deur. Vanuit het loggia-raam kon ik er goed oog op houden en plotseling stond hij daar. Beduidend witter dan de rest, donkerder oog in vergelijking met de Zilvermeeuw en ook een iets langere snavel. Het kanon in stelling gebracht en een paar fraaie prenten kunnen schieten voordat hij was gevlogen. De andere staan in het Vogelalbum en een (speciaal om de witte ondervleugel te laten zien) op waarneming.nl.

Ik wilde graag nog een Pestvogel-vrouwtje scoren. Gisteren lukte dat niet in 's-Gravenzande, vandaag wél in Pijnacker. Volgens mijn vogelgids heeft het vrouwtje een smallere gele eindband op de staart, iets minder en kortere rode wasachtige aanhangsels aan de armpennen, iets minder wit en geel aan het einde van de handpentoppen en een aan de onderzijde iets minder scherp afgelijnde zwarte keelvlek.

Als je deze wat vreemde foto vergelijkt met die van afgelopen donderdag, zijn die verschillen goed te zien. In het Vogelalbum staat trouwens nog een vrouwtje, maar dan in zijaanzicht.

(Op het moment dat ik dit berichtje aan Don zit te tikken bedenk ik mij dat het ook wel een leuk tekstje is voor deze site. Vandaar.) Terwijl ik aan mijn toetsenbord zit, trekken er weer duizenden vogels vlak langs mijn ramen. Het geluid van hun vleugelslag doet echt aan de film Birds denken. De grootste zwermen zijn Spreeuwen. Leo Snellink zou zeggen: "Het spreeuwt behoorlijk!" Af en toe verzeilt daar een jonge meeuw tussen die dan even niet weet hoe hij het heeft. Erg leuk om te zien! De kleinere groepen bestaan volgens mij hoofdzakelijk uit formaat Goudhaantje en Vinkachtigen. Er trekken ook V-formaties vlak over zee. Ik heb nog niet kunnen ontdekken wat dat zijn. Kortom genieten dus!

Op 15 oktober werden de eerste Pestvogels van het seizoen op Vlieland waargenomen. Het bleek het begin van een heuse invasie te zijn. Elke dag kwamen er meer meldingen bij en van steeds meer plekken in Nederland. Vandaag bijvoorbeeld werden er om 12 uur vijftig in 's-Gravenzande gemeld op waarneming.nl. Toen ik aankwam waren dié in elk geval gevlogen. Zegge en schrijve één Pestvogel-mannetje was er nog achtergebleven om te poseren voor de schare fotografen en buurtbewoners. Gelukkig maar, anders waren we mooi voor joker gekomen. Hier een van de kiekjes die ik ervan wist te schieten. In mijn Vogelalbum staan er nog drie. Zo het zich nu laat aanzien krijgen we dit jaar nog kansen genoeg om nóg beter prentjes te schieten. Wordt dus hopelijk vervolgd.

En de gastvrijheidsprijs gaat vandaag naar nummer 35! Zij bood ons spontaan vogel-asiel aan op haar zolder om hoog en droog de elf Pestvogels te fotograferen die in de boom van haar buren waren neergestreken. Eerste rang dus en als ik nog even geduld had gehad, nog met koffie ook! Duizend maal dank dus!

De eerste melding uit Leiden op Waarneming.nl kwam gisteren. In de wijk tegenover de Groenoordhallen in Leiden waren ze ontdekt. Elf Pestvogels. En ze zaten er vandaag dus gelukkig nog. Af en toe even de hoogste boom in aan de andere kant van de straat, maar telkens weer terugkerend naar de bewuste tuin. Daar stond, naast hun uitkijk-eik, ook een lijsterbes. Hun eettafel als het ware. Het woei helaas de takken uit de bomen en het regende af en toe stevig. Daardoor zijn de foto's geen prijswinnaars geworden. Maar ze staan er meer dan alleen herkenbaar op en daar worden wij héél blij van! (Klik voor een groepsfoto ook even door naar het Vogelalbum.) En het zal in Groenoord Zuid nog lang onrustig blijven. Doch ze zijn er klaar voor daar, compleet met koffie dus!