Ik was nog niet op de Pier, of ik zag boven de duinen nabij het Carlton Beach-hotel en hele grote groep Lepelaars aankomen. Eerst in een V-formatie, boven de boulevard overgaand in een lange lijn. Op de foto heb ik er al zo'n vijfenveertig, maar er voor en er achter zaten er nog behoorlijk wat. Die pasten er niet meer op. Totaal ergens tussen de zestig en tachtig schat ik.

Mijn drie kwartiertjes Pier werden verder een fiasco. Eerst niets meer - behalve een volgwolk meeuwen achter een visserman - en toen regen. Na de bui haakte ik af om thuis te gaan lunchen. Op de boulevard aangekomen vloog er voor mij uit weer zo'n formatie Lepelaars. Ik schat een kleine zestig.

Thuisgekomen besloot ik voor de lunch nog even met de auto naar de haven te rijden. Op het Noordelijk Havenhoofd trof ik Thea en wederom .... Lepelaars. Nu beduidend minder: tien. Maar toch. Mijn camera zat nog in de tas. Gelukkig wist Thea ze te platen. Hier haar foto.

Voor één dag waren het er dus veel, heel veel! Op waarneming.nl hield ik het op 130. Slechts twee keer eerder werden er vanaf de Vulkaan nog grotere groepen op één dag geteld.

  • Op 11 september 2008 : 229
  • Op 13 september 2002 : 131

Ik moest van John naar de gestrande Vinvis gaan kijken die op het strand van 's-Gravenzande lag. Nou, dan doe ik dat dus netjes. Krijg ik van Vincent aldaar de vraag: 'Jij twitchte toch niet?' Maar mijn beste Vincent, dit beest is toch geen vogel ... ja, qua twitchen dus!

De lengte van het karkas wordt door de regionale zenders trouwens beduidend anders ingeschat. TV-West heeft het over zes meter, de Westlandse Omroep Stichting (WOS.nl) over meer dan 15 meter. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen denk ik, maar het is een beste knaap, kijk maar.

Om dit vreemde uitstapje toch nog wat op te vogelen, kwamen er even zeven Rosse Grutto's voorbij en verscheen dit Paapje in het prikkeldraad rond de Banken. Niet spannend, wel waar!

Langzaam maar zeker zie ik steeds meer soorten rond de haven. De eerste Kanoeten zijn gearriveerd en vanmorgen had ik ook nog drie jonge Bonte Strandlopers, twee jonge Witte Kwikstaarten, zes Kneutjes en vele honderden meeuwen die afkwamen op de door de storm losgewoelde zwaardschedes en op de aangespoelde krabbetjes. Genoeg te zien dus. Hier een foto van de Kanoet met zo'n krabbetje en van een Bonte Strandloper.

Mijn bovenbuurman had het er gisteren over dat hij een Grutto op het strand had gezien. Grutto..dacht ik, zou hij geen Wulp bedoelen? Maar toen ik vanmorgen naast het Noordelijk Havenhoofd deze jonge Rosse Grutto zag, wist ik het weer. Rosse Grutto, uiteraard. Dus buurman, als je dit leest, je had (bijna) gelijk, kijk maar.

Het stormvogelachtige beestje was te ver weg voor de kiek. Even later kwam er echter een jager-achtige opdoemen die ik wél kon hebben. Ook nog niet écht dichtbij, maar gelukkig was vanaf de Pretpier goed te zien hoe hij zich op het strand ging staan te poetsen. Ik dacht: 'olieslachtoffer', maar wist het niet zeker. Ook Martin kon er met zijn telescoop geen chocola van maken; niet van de olie en niet van de soort. Toen maar richting strand gelopen in de hoop dat hij op mij wilde blijven wachten. Dat deed'ie. Bedankt!

Volgens de inmiddels door Martin geraadpleegde kenners is het op zeker een jonge (zeldzame) Kleinste Jager. Klik hier voor hun onderbouwing.

Gelukkig dat Don verstand heeft van springruiters, want daardoor was ik voorbereid. Volgens hem springen wel meer steltlopers op nadat zij zich uitgebreid hebben gepoetst en hebben gebaad. Je ziet het: het klopt. Alsof deze - uiterst zeldzame Kleine Geelpootruiter daarbij ook nog eens wil zeggen: 'Je wilde toch mijn gele poten zien? Nou, hier zijn ze!'

Met dank namens het hele bestuur.

Er staan er nog meer in dit Vogelalbum.