Hier kwam ik eigenlijk niet helemaal voor naar de Maasvlakte, maar zij mag toch blijven. De melding op waarneming van gisteren ging over vijf Draaihalzen, een Ortholaan en nog meer moois. Nou mooi niet dus. Dit vrouwtje Gekraagde Roodstaart was beter dan ik had, dus vooruit dan maar. Verder vrij veel Tapuiten en Fitissen, wat Kneuen, Houtduiven, heel veel meeuwen en jonge Spreeuwen, een paar Bonte Vliegenvangers, twee jonge Bruine Kiekendieven, wat Witte Kwikstaarten, een Rouwkwikstaart met jongen, een biddend Torenvalkvrouwtje en een Paapje.

En op zoek naar de Draaihalzen - de melder had ze net nog gezien - zakte ik letterlijk door de grond. Ik ging er zo'n meter in. Een konijnenhol! En mijn knie? Afwachten maar hoe dik die morgen is. Belooft weinig goeds.

Voor de foto's moet je even naar waarneming.nl.

Terwijl het andere Boomvalkjong met de andere ouder zat toe te kijken kreeg dit exemplaar een lesje 'prooioverdracht'. Of hij er iets van begreep kon ik van zo'n afstand niet goed beoordelen, maar na afloop werd er gesmikkeld, dus het zal wel.

Daar voor was ik nog even op Leyenburg wezen kijken. Ik kreeg er alleen de beide ouders voor de lens. De drie gezusters waren buitenspelen. (Zie ook waarneming.nl.)

Klik voor hun eerdere belevenissen op de menukeuze Slechtvalken-Leyenburg.

De ene Haagse Boomvalk-takkeling had moeite om zich op zijn tak staande te houden. Er stond vanmorgen namelijk een stevige windkracht 4. Heel af en toe probeerde hij wat over de tak te wandelen, maar echt charmant en fotogeniek was dat niet. Totdat....

Om 12:42 uur zag ik plots het mannetje boven de nestboom cirkelen en nam hem op de korrel. Op dat moment begon er in en rond de boom van alles te schreeuwen en te bedelen. Ik dacht dat ze hém in het vizier hadden, maar had het mis. Toen ik terugpende naar de takkeling zag ik wat de commotie had veroorzaakt. Het vrouwtje was gearriveerd en had hem een vette prooi overhandigd. Jammer. Ik had dus zowel de prooi-overdracht tussen het mannetje en het vrouwtje, als tussen het vrouwtje en de takkeling gemist. Het andere jong vloog intussen bedelroepend in het rond, maar ook die kreeg ik niet op de foto. Maar het kwam allemaal toch nog goed....

Gelukkig was de takkeling zo vriendelijk om - nadat hij een tijdje met zijn rug naar mij toe had staan te snacken - zich netje om te draaien en de rest naar binnen te werken in het zicht van mijn camera. Hij wordt - ook namens mijn trouwe en minder trouwe bezoekers - van harte bedankt!! (Zie trouwens ook het YouTube-filmpje van deze gebeurtenis!)

Na een kwartiertje schranzen ging hij met een barstens volle krop de rest van de tijd zitten uitbuiken. Toen kreeg ik ook honger en taaide af.

Tot later!

Het lijkt een scheldwoord, maar het is de aanduiding van het stadium waarin een jonge vogel verkeert zolang hij alleen - met af en toe wat gefladder - rondscharrelt in de takken rond het nest en nog niet écht kan vliegen. Dan heet hij zo, een 'takkeling'. 't Is even een weet.

Nou een van 'onze' jonge Haagse Boomvalken verwierf vanochtend die titel. Het jong verliet het nest om er vlak boven te gaan poetsen en stoer te gaan zitten wezen. Na een tijdje kreeg het toch heimwee en dook het nest weer in. Jong twee bekeek alles met belangstelling en soms zelfs met enthousiasme, maar durfde zelf de stap nog niet te zetten. Dat komt spoedig; let maar op. Moe deed net of ze er geen interesse in had en ging er met haar rug naartoe zitten. Heel stiekem keek zij af en toe even om, want ook voor haar zijn dit spannende momenten. Pa hield op een afstandje de wacht en joeg af en toe een plaatselijke meeuw de stuipen op het lijf. Meer niet.

's Middag op Lentevreugd was het ook een en al Boomvalk wat de klok sloeg. Ik zag er vier. Druk in de weer met vliegoefeningen, jachtpartijen en lui zitten wezen in de kale bomen.

Een - fotografisch gezien - vruchtbaar dagje.

Als je even klikt op deze link naar de Sperwerfoto van 26 juli, dan kan je goed zien hoeveel groter het beestje inmiddels is gegroeid. Ik ga er dan voor het gemak maar even van uit dat dit dezelfde is en die kans is 50% (er waren tenslotte maar twee jongen). Zo niet dan zit er maar twee dagen verschil in en wie ziet dat nou?

De foto's in deze presentatie zijn trouwens van mijn hernieuwde kennismaking vanochtend met deze jonge Sperwer bij het tuintje van Robin in Roelofarendsveen. Hij (de vogel dus) was behoorlijk vliegerig en schreeuwerig. Waarschijnlijk wat camera-vrees. Maar hij staat er alleszins redelijk op, toch? Zijn nestgenoot zat duidelijk verder weg. Heel af en toe hoorde ik hem, maar van zien kon geen sprake zijn. Maar met deze ene ben ik ook tevreden.

Het lijken er echt maar twee te zijn daar op dat Boomvalkennest in Den Haag. Zo te zien bijna klaar om eruit te stappen. We houden ze in de gaten!