Deze week zag ik in het Westduinpark een paartje Gekraagde Roodstaart druk doende met voedselvluchten. Vandaag hoopte ik hen te kunnen fotograferen. Helaas, geen spoor. Kennelijk niet de juiste tijd van de dag.

Wat ik daar in de buurt wél zag was en groep Staartmezen en deze Goudvink. Die laatste erg ver weg, maar het bewijs is bij dezen geleverd. Op waarneming.nl zie je zijn locatie.

Verder trof ik in het radioduin nog twee van de vijf Torenvalken, lieten de Ransuilen bij lijn 12 zich niet zien, ontdekte ik in een gat in de muur van De Pijp een nest van een Witte Kwikstaart en kwam aldaar de Zwartkopmeeuw nog even een fly-by verzorgen.

Al met al een gevarieerd aanbod zonder enig fotografisch hoogstandje als resultaat. Volgende keer beter (hoop ik).

Je gaat dit verhaal niet geloven, maar ik vertel het toch maar (en Fred is mijn getuige).

Toen het weer wat opknapte vanmiddag, besloot ik nog een rondje haven te doen. Op het Noordelijk Havenhoofd trof ik Fred en zijn collega Aad. Ik zei gekscherend dat ik voor hen - om het geheel wat aan te kleden - even de plaatselijke Zeehond en een Zwartkopmeeuw zou laten opdraven. De Zeehond kwam niet, maar wat dacht je wat? Op de terugweg stond op het parkeerterrein naast het havenhoofd wél deze volwassen Zwartkopmeeuw ons op te wachten. Hij kwam direct naar mij toe rennen toen hij me zag, kijk maar, écht gebeurd! (Ik heb duidelijk meer invloed op vogels dan op Zeehonden.) De vogel was nog niet zo gek dat hij - zoals de andere meeuwen - de patat uit mijn hand kwam eten, maar veel scheelde het niet. Hij had waarschijnlijk - net als zijn geringde collega - liever kibbelingen, maar die waren helaas niet voorhanden.

Werd het dus toch nog een leuke fotoshoot voor Fred - die trouwens de twee foto's bij dit verhaaltje schoot - met dank aan de mannekes die de vogels (en later mij ook) van patat voorzagen.

 

(Er staan nog een paar eigen foto's onder Recente foto's en op waarneming.nl.)

Onze tandenknarsende roofvogelaar vindt dat wij als vogelfotografen netjes op de paden moeten blijven. En gelijk heeft hij.

De vogels hielden daar vandaag gelukkig keurig rekening mee. Dit Sperwervrouwtje bijvoorbeeld ging speciaal voor mij vlak boven mijn hoofd op een overhangende tak op haar gemak een muisje wegwerken. Ik kreeg haar pas in de smiezen toen dit Eekhoorntje, dat ik aan het fotograferen was, voor haar langs liep en zij daarvoor een stapje terug moest doen. Ze vond het vervolgens ook nog eens prima dat ik onder haar door liep om haar van haar beste kant te kunnen kieken. Toen ik twee keer had afgedrukt, wilde het mannetje ook op de foto. Hij koos daarvoor een wel heel aparte opkomst: er bovenop. Je ziet haar op deze foto denken: "Moet dat nou precies tijdens het eten?"

 

 

Na 'de daad' eet ze eerst rustig haar muisje verder op, om vervolgens haar dorst te gaan lessen met regenwater uit een plas. En jawel, wéér netjes op het pad. Ja, dan verdient ze gewoon die eeuwige roem, toch, tandenknars-meneer?

Even daarvoor zagen wij trouwens ook nog (met dank aan Jos) - vanaf het eerste pad - deze twee Bosuiltakkelingen. Ook die dan maar even op de plaat gezet.

 

Het was me het dagje wél, meneer Dröge!

De Sperwers in Clingendael schamen zich nergens voor. Voor het oog van twee jonge Bosuiltjes en vier fotografen verrichten zij ongegeneerd 'de daad'.

Even daarvoor zagen we ze al gezamenlijk op dezelfde tak hun prooi verorberen en daarna... ja hoor... takja... Het moet toch niet gekker worden! Ik zag het aankomen, gaf nog een seintje aan mijn collega fotografen in de trant van "daar komt hij", maar was zelf te verbouwereerd van dit spektakel om het goed te kunnen fotograferen. Ik kreeg ze hier pas weer in de zoeker toen 'het' net gebeurd was. Maar niet getreurd. Wat wij allemaal te zien kregen tart alle verbeelding.

De Sperwers zijn trouwens duidelijk zo vertrouwd met de parkbezoekers dat ze rustig op takken blijven zitten die over de voetpaden hangen, ook al gaan Jan en Alleman er - letterlijk - onder door.

Wat een heerlijke dag!!!!!

P.S. Ik heb trouwens de lijst met Clingendael-soorten aangevuld met de laatst binnengekregen gegevens, met dank ook aan Leo. Zie de nieuwe menukeuze Clingendael-soorten voor die lijst met 81 soorten, compleet met de koppeling naar de foto's die ik er schoot in de loop der jaren.

Ik was wel weer eens toe aan een nieuwe soort. Dus op waarneming.nl gekeken en besloten om te gaan voor de Roek. Die had ik zelfs nog nooit gezien. Hij stond een paar dagen terug op de site, waargenomen in Lekkerkerk en in Nieuw Lekkerland. Het was mooi weer dus ik eropuit. Bij de begraafplaats in Lekkerkerk zaten ze inderdaad. Zes in totaal. Ze vertoonden, zoals dat officieel heet, nestindicerend gedrag. Ik kreeg er een paar aardig in beeld. Zie ook Mijn vogelalbum.

Ook aan de overkant van de Lek was het raak. In het Hondenbos zaten er een stuk of twintig. Luidruchtig ruziemakend om elk takje en druk in de weer met het roven van het nestmateriaal van de buurman. Het speelde zich wel wat hoog in de bomen af, maar ook daar klikte het wel tussen hen en mijn camera, zoals bij deze.

Het werd dus soort 216!

De Bruine Kiekendief kwam even poolshoogte nemen toen ik naar de haven terug kwam varen. Op haar vertrouwde stek bij de ingang van de Sassenheimervaart cirkelde zij even over mijn boot. Als soort begroeting. Een tweede exemplaar - waarschijnlijk het mannetje - had ik even daarvoor al zien opvliegen. Helaas was ik toen iets te ver weg en lag mijn kijker nog in de auto. Dus helemaal zeker van het geslacht van die vogel ben ik niet. Komt wel een dezer dagen.