'Onze' IJseend heeft kennelijk besloten om op Scheveningen te overwinteren. Hij zit er namelijk nog steeds. Vandaag was hij bovendien bereid zich van iets dichterbij te laten fotograferen. Zo kom ik steeds een stapje dichterbij mijn allermooiste IJseend-foto.

Het lijkt wel alsof iemand deze juveniele IJsgors zout op zijn staart gelegd heeft, maar het is toch écht ijs. Om zijn naam eer aan te doen waarschijnlijk. Hij (of zij) zat te zamen met zes Sneeuwgorzen vanochtend voor de Semafoor. Het decor was perfect zo met dat rijp op het gras en op zijn staart. Alleen was de man van het licht nog niet helemaal klaar met zijn werk. Dan eerst maar even naar de overkant voor de IJseend. Die had, na zijn vislijnavontuur, dus niet de schurft aan de buitenhaven of aan mij gekregen. Sterker nog, ik werd door hem met applaus begroet. Ja, wij hebben wel iets met elkaar. Kijk maar in het Vogelalbum. Hopelijk weet hij de duizenden andere lijntjes, haakjes en loodjes verder te ontwijken en loopt hij geen loodvergiftiging op, maar ik vrees met grote vreze.

Toen ik later weer op Noord ging kijken of het licht al beter was, was het inmiddels zo druk geworden dat de groep niet meer in zijn geheel wilde landen. Alleen wat stoere Sneeuwgorzen durfden nog, maar daar kwam ik niet voor. Misschien wordt het morgen beter, maar het was nu al meer dan goed.

Deze IJseend dook in de Scheveningse Buitenhaven een visdraad op. Dat bleek geen goed idee. Hij raakte er dermate in verstrikt dat er een heuse reddingsoperatie op touw gezet moest worden. Na wat op hem ingepraat te hebben, kwam de aanzet daartoe van Rob. Die belde de Dierenambulance Den Haag en daarna ook nog de Brandweer. Omdat ze zelf geen boot bij zich hadden, schakelenden zij na aankomst op hun beurt de KNRM in. Die sloeg het beestje aan de (red)haak en kon het zo behoeden voor een wisse dood. De Dierenambulance leverde het af bij Vogelasiel De Wulp.

Daar constateerde men dat de vogel verder niets mankeerde en gretig het aangeboden voedsel van de bodem van het bassin opdook. Na diezelfde middag nog gewogen, gemeten en geringd te zijn, werd hij dan ook de volgende ochtend weer losgelaten. "De reden voor die snelle terugzet is het feit dat deze eenden kennelijk erg gevoelig zijn voor een of andere schimmelbesmetting en derhalve maar weer zo snel mogelijk terug moeten naar hun element." Aldus Vogelasiel De Wulp.

Prachtig om te zien hoeveel mensen zich bekommeren om één vreemde eend. Dame (Dierenambulance) en heren: hulde namens alle eenden!

Een tweede foto van de IJseend - nog zwemmend met visdraad - staat in het Vogelalbum.

Zie tenslotte ook Vincent's waarneming en Nol's bijdrage op Birdpix.

Het leverde mij mijn eerste adulte Pontische Meeuw op, de zandopspuiting pal voor de deur. Vanuit het loggia-raam kon ik er goed oog op houden en plotseling stond hij daar. Beduidend witter dan de rest, donkerder oog in vergelijking met de Zilvermeeuw en ook een iets langere snavel. Het kanon in stelling gebracht en een paar fraaie prenten kunnen schieten voordat hij was gevlogen. De andere staan in het Vogelalbum en een (speciaal om de witte ondervleugel te laten zien) op waarneming.nl.

Ik wilde graag nog een Pestvogel-vrouwtje scoren. Gisteren lukte dat niet in 's-Gravenzande, vandaag wél in Pijnacker. Volgens mijn vogelgids heeft het vrouwtje een smallere gele eindband op de staart, iets minder en kortere rode wasachtige aanhangsels aan de armpennen, iets minder wit en geel aan het einde van de handpentoppen en een aan de onderzijde iets minder scherp afgelijnde zwarte keelvlek.

Als je deze wat vreemde foto vergelijkt met die van afgelopen donderdag, zijn die verschillen goed te zien. In het Vogelalbum staat trouwens nog een vrouwtje, maar dan in zijaanzicht.

(Op het moment dat ik dit berichtje aan Don zit te tikken bedenk ik mij dat het ook wel een leuk tekstje is voor deze site. Vandaar.) Terwijl ik aan mijn toetsenbord zit, trekken er weer duizenden vogels vlak langs mijn ramen. Het geluid van hun vleugelslag doet echt aan de film Birds denken. De grootste zwermen zijn Spreeuwen. Leo Snellink zou zeggen: "Het spreeuwt behoorlijk!" Af en toe verzeilt daar een jonge meeuw tussen die dan even niet weet hoe hij het heeft. Erg leuk om te zien! De kleinere groepen bestaan volgens mij hoofdzakelijk uit formaat Goudhaantje en Vinkachtigen. Er trekken ook V-formaties vlak over zee. Ik heb nog niet kunnen ontdekken wat dat zijn. Kortom genieten dus!