Nog even en ik hoef het terrein van mijn jachthaven helemaal niet meer af. Ik was nog niet bij mijn boot of ik hoorde de Torenvalken al communiceren. Die hebben de strijd om een Eksternest op de jachthaven gewonnen van de originele bewoners en zijn daar nu druk in de weer. Toen ik die op de kiek had, hoorde ik vanuit een andere hoek nog meer Torenvalken. Dat bleek - zoals ik al eerder vermoedde - een tweede paartje te zijn dat - speciaal voor mij - in de nieuwe nestkast van Michiel en Robin (respectievelijk de havenmeester en de tuinman) een prooioverdracht uitvoerden. Het vrouwtje verdween ermee de polder in.
Die kast hangt trouwens hemelsbreed nog geen 60 meter van het eerder genoemde Eksternest. Kennelijk goede bekenden van elkaar.

Toen ik dit voorval ging melden aan de twee havenmannen, wist de eerste te melden dat er tegen het spoor een Ransuil zat. Beiden hadden hem met hun telefoon al vereeuwigd.
De vogel bleef voor mij ook keurig zitten. Wel wat verscholen tussen de takken, maar ja, dat is uilen eigen.

Op de Kaag kwam ik wat oude bekende Bruine Kiekendieven tegen, maar ook een nieuw stel dat interesse leek te hebben voor een territorium op de Lakerpolder. Ik kan ze echter verzekeren dat dat niets gaat worden. In het weekend komen daar namelijk hondenuitlaters en fikkie-stokers en daar worden ze vast niet vrolijk van. Volgende week maar eens kijken of ze tóch 'honden- en vuurbestendig' zijn gebleken.

En speciaal voor Ingrid deden de Visdiefjes wat rek en strek oefeningen.